حالت مقابله پيش آيد كه غير از حالت تثليث است و با حالت اجتماع دشمنى تام دارد و اغلب بحران بيمارى در اين حالت است . به همين نحو در درجات دويست و چهل ، دويست و هفتاد ، سيصد ، و سيصد و شصت ، حالت بيمارى در تغيير است زيرا بطور آشكارى حكم هريك از اين درجات با ساير حالات تفاوت دارد و اينها حالات بحرانى و تغيير حال بيمار است . اما اگر كره ماه در اين حالت خودش در حالت سعود تام باشد ، بيمارى بتندرستى مىكشد و اگر سعود ناقص باشد بهبودى كمى پيدا مىشود ، اگر نحسى كمى در حالت ماه باشد حال بيمار بدتر مىشود اگر نحسى زيادى باشد مرگ او فرا مىرسد و اينها كه گفتيم راز اصلى و حقيقت بحران است و مشكلات اين مطلب را مىگشايد و من كسى را سراغ ندارم كه به اين سر پى برده باشد . صاحب كتاب الكامل و انطاكى و غير آنها مطلب را به اين ترتيب توجيه كرده اند كه ماه وقتىكه از خورشيد جدا مىشود در مدت چهار روز يك چهارمش در هفت روز يك دومش ، در يازده روز يك سومش و پس از چهارده روز ، تمام آن روشن مىشود بعد چهار يك آن تا روز هفدهم ، يك دومش در بيست روز ، سه چهارمش در بيست و چهار روز و همه آن در بيست و هفت روز تاريك مىگردد . بنابراين اين روزها وقت بحران بيماريها است اما اين توجيه ، منطبق بر حساب نيست و با آنچه كه در خارج است درست نمىآيد و اين مطلب بر هركس كه حساب كند آشكار مىگردد زيرا بنا ، بر اين نيست كه هركس كه بيمار مىشود حتما در وقت اجتماع ماه و خورشيد باشد ، تا اينكه در هنگام روشنى كامل ماه در حال بحران باشد و صرف گفتن اينكه نصف ماه ، در چه وقت و تمام آن در چه هنگام روشن است منشأ اثر نيست . پس از آنچه كه برايت توضيح دادم شاكر باش و شايد توجه كرده باشى كه